«Λαϊκή Συσπείρωση» Διακήρυξη


Εργαζόμενε, αυτοαπασχολούμενε, μικρομεσαίε αγρότη,
νέε, συνταξιούχε, άνεργε, μετανάστη

Στις Τοπικές Εκλογές του Νοέμβρη πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στο μνημόνιο, την πιο βάρβαρη και κατάπτυστη συμφωνία που έχει υπογραφεί ποτέ, στην αντιλαϊκή - αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ, του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων.

Τα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων θα οξυνθούν αφάνταστα το επόμενο διάστημα. Μεγάλο μέρος του λαού δε θα μπορεί να πληρώσει τα χρέη του, τα έξοδα για τις σπουδές των παιδιών, δε θα μπορεί να εξοφλήσει λογαριασμούς της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, δε θα μπορεί να γεμίσει το καλάθι του με τα βασικά προϊόντα διατροφής.

Παίρνουν μέτρα διαρκείας μέχρι και για τα παιδιά των εγγονών μας.

Το όπλο της ψήφου πρέπει να αξιοποιηθεί από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, σαν μια ευκαιρία να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια και την αγανάκτησή τους.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ να επικαλεστούν την ψήφο του λαού υπέρ των υποψηφίων που προτείνουν, ως έγκριση της πολιτικής τους.

Είναι ανάγκη σ' αυτή την εκλογική μάχη να δοθεί θετική διέξοδος στη λαϊκή δυσαρέσκεια, να μη χάσουμε πολύτιμο χρόνο.
Να διορθώσουμε τον κακό συσχετισμό που υπάρχει και στην τοπική διοίκηση.

Το μεγάλο κεφάλαιο, οι μεγαλοεργολάβοι, σήμερα θέλουν να διεισδύσουν παντού, σε νέους τομείς της οικονομίας, των υπηρεσιών, των τοπικών έργων. Θέλουν τον πλήρη έλεγχο, για να πραγματοποιούν κέρδη, να αντλούν υπερκέρδη.
Η Παιδεία, η Υγεία, η Κοινωνική Ασφάλιση, τα έργα αντιρύπανσης, ο βιολογικός καθαρισμός, οι Χώροι Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων, είναι τομείς που το κεφάλαιο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Γι' αυτό το μεγάλο ενδιαφέρον για Δήμους και Περιφέρεια, των άμεσων εκπροσώπων των βιομηχάνων.

Ο «Καλλικράτης» είναι ένας οδοστρωτήρας των αναγκών και της ζωής της λαϊκής οικογένειας. Θα φέρει: αύξηση της φορολογίας, χιλιάδες απολύσεις, νέες αλλαγές στα εργασιακά δικαιώματα, γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας, μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση της υγείας - πρόνοιας, της παιδείας, του περιβάλλοντος, ιδιωτικοποίηση των υποδομών.
Ο «Καλλικράτης» θα εξασφαλίσει στους μεγάλους επιχειρηματίες την χωρίς εμπόδια αύξηση της κερδοφορίας τους, την εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου, την αλλαγή χρήσης γης στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης».

Στην ίδια αντιλαϊκή λογική πορεύτηκαν όλοι σχεδόν οι Νομάρχες και οι Δήμαρχοι στην Κεντρική Μακεδονία. Προώθησαν αποφασιστικά τις αναδιαρθρώσεις με τις ιδιωτικοποιήσεις, την «ελαστικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων και την ανάθεση των όποιων έργων στους εργολάβους και τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ - ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ, κινήθηκαν στο ρυθμό της εμπορευματοποίησης.

Σ' όλους τους Νομούς της Κεντρικής Μακεδονίας αυξήθηκε υπέρογκα το κόστος των υπηρεσιών προς τους εργαζόμενους, που πληρώνουν διπλά και τριπλά για υπηρεσίες που έπρεπε να παρέχονται δωρεάν. Η κατάσταση αυτή με τις αυξήσεις στα τέλη και την τοπική φορολογία δεν πρόκειται να σταματήσει. Απεναντίας θα ενταθεί ακόμη περισσότερο με την αλλαγή της διοικητικής δομής της χώρας (Καλλικράτης).
Όλα τα παραπάνω υλοποιήθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη των διοικήσεων των Νομαρχιών αλλά και των παρατάξεων της αντιπολίτευσης που στηρίχτηκαν από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ - ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.
Στις τοπικές εκλογές του Νοέμβρη θα εκλεγούν όργανα της κρατικής τοπικής διοίκησης και όχι της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είναι κοροϊδία ο όρος αυτοδιοίκηση.

Λένε ψέματα όσοι υποστηρίζουν πως είναι «ανεξάρτητοι», «αδέσμευτοι», κ.λ.π. Χρησιμοποιούν την ταμπέλα της ανεξαρτησίας για να πάρουν ψήφους και να τις καταθέσουν στα κόμματά τους.



Εμείς δεν κρυβόμαστε. Οι εκλεγμένοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» θα είναι υπάλληλοι του λαού και όχι του κράτους ή της εκάστοτε κυβέρνησης.

Σε τούτη την περίοδο αυτό που χρειαζόμαστε δίπλα μας είναι ασυμβίβαστους αγωνιστές, αποφασισμένους να τα βάλουν με τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, αδιάλλακτους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Η αποχή δεν είναι λύση.

Η λαϊκή οργή, η αγανάκτηση, ο θυμός, θα πρέπει με τη συμμετοχή να μετατραπεί σε τιμωρία αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής, στηρίζοντας το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής συσπείρωσης».

Αν θέλεις να αρχίσουν τα πράγματα να αλλάζουν προς όφελός σου,
προς όφελος της οικογένειας και των παιδιών σου,
στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου μην ακολουθήσεις την πεπατημένη.

Μην ενισχύσεις τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ψηφίζοντας τους υποψήφιους δημάρχους & Περιφερειάρχες που στηρίζουν, γιατί κι αυτοί είναι συνυπεύθυνοι για τις ασχήμιες που υπάρχουν στον τόπο μας, για την επιδείνωση της ζωής σου.

Πες δυνατό όχι στο μνημόνιο, στα αντιλαϊκά και βάρβαρα μέτρα στο Ασφαλιστικό, στο εισόδημα σου, στην Υγεία, στην Παιδεία, στο Περιβάλλον.

 

Δοκίμασε τώρα τον δρόμο της ανυπακοής, της λαϊκής αντεπίθεσης

Ενίσχυσε την πάλη και τη συμμαχία για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης

που υπηρετεί το λαό και όχι τα μονοπώλια, για τη λαϊκή εξουσία.

Για να έχεις Περιφερειάρχη και Δημάρχους που αντιπαλεύουν τα αντιλαϊκά μέτρα και θα διεκδικούν τα δικαιώματά σου

Κάνε το βήμα τώρα!

Δώσε δύναμη στη λαϊκή πάλη και προοπτική!

Ενίσχυσε τη «Λαϊκή Συσπείρωση»


Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Υπάρχει κανένα όφελος για το λαό από τη νέα διοικητική μεταρρύθμιση, τον "Καλλικράτη»;

alt



Το ΚΚΕ καλεί το λαό να απορρίψει το πρόγραμμα «Καλλικράτης», τους στόχους και τα μέτρα του, γιατί δεν εκφράζει τις ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Γιατί στοχεύει στην προσαρμογή του αστικού κράτους στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου. Επιδιώκει να ισχυροποιήσει και να προσαρμόσει κυρίως τους περιφερειακούς κρίκους του ενιαίου (κρατικού) μηχανισμού, τα όργανα μεγάλων αστικών κέντρων (ως δήμων ή «μητροπολιτικών κέντρων») ώστε να διαχειριστούν αποτελεσματικότερα, για λογαριασμό του κεφαλαίου, κεντρικές λειτουργίες. Να αποκτήσουν την ικανότητα πιο στενού και ουσιαστικού συντονισμού και ευελιξία διασύνδεσης με τα όργανα της ΕΕ.

Καμιά διοικητική δομή, τέτοια ή άλλη δε συμφέρει τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους στην πόλη και την ύπαιθρο, τους μικρούς επαγγελματίες, καμιά διοικητική αναδιάρθρωση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις αιτίες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης και τις αντιλαϊκές συνέπειές της εφ' όσον υπάρχει εξουσία των μονοπωλίων. Σε αυτή την εξουσία οφείλεται η ανισόμετρη ανάπτυξη των περιφερειών, η ερήμωση της υπαίθρου που οξύνθηκε από την ένταξη στην ΕΕ. Καμιά ανάπτυξη με βάση τα συμφέροντα του λαού δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με τη μία ή άλλη επιλογή ένωσης Δήμων, γιατί αυτή προορίζεται για την ανάπτυξη της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Αυτοί είναι οι λόγοι που το ΚΚΕ απορρίπτει το σχέδιο «Καλλικράτης». Δεν υπερασπίζεται τη διατήρηση μιας παλαιότερης διοικητικής δομής σε σχέση με μια νεότερη, αλλά πολεμά τους αντεργατικούς και αντιλαϊκούς στόχους που εξυπηρετεί η νέα Διοικητική Μεταρρύθμιση. Αποκαλύπτει το γεγονός ότι οι διοικητικές αναδιαρθρώσεις που έγιναν στο παρελθόν (όπως με τον «Καποδίστρια»), δεν έφεραν θετικά αποτελέσματα για ανάπτυξη προς όφελος του λαού, δεν αναίρεσαν τις οικονομικές περιφερειακές ανισομετρίες και πολύ περισσότερο τη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια, σε βάρος της λαϊκής πλειοψηφίας.

Το σχέδιο «Καλλικράτης» έχει στόχο:

  • Τη διευκόλυνση και ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης, της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου (ιδιωτικοποιήσεις, χρήση γης, πράσινη ανάπτυξη κ.ά.).
  • Την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων σε τομείς όπως οι εργασιακές σχέσεις, Παιδεία, Υγεία - Πρόνοια.
  • Τη διαχείριση ορισμένων ακραίων συνεπειών από την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των μισθωτών και από την προλεταριοποίηση αγροτών, άλλων μικροπαραγωγών και μικρεμπόρων.
Η αντίληψη του ΚΚΕ για τις δομές διοίκησης και διεύθυνσης σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο έχει θεμέλιό της την κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό της παραγωγής, με κίνητρο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Στηρίζεται στην εργατική και λαϊκή συμμετοχή και έλεγχο από τα κάτω προς τα πάνω, που διαρθρώνεται πρώτα από όλα σε επίπεδο παραγωγικής μονάδας και κοινωνικής υπηρεσίας. Πάνω σ' αυτή τη βάση διαμορφώνεται ένα ενιαίο δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας, Παιδείας, Πρόνοιας. Εξασφαλίζεται ο σχεδιασμός της ανάπτυξης ανά τομέα και κλάδο, σύμφωνα και με το φυσικό και παραγωγικό πλούτο της χώρας.
alt alt alt alt




Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Στις εκλογές κρίνονται οι αντιλήψεις για τους δύο δρόμους ανάπτυξης



Αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη συγκέντρωση στον Εύδηλο



Από τη συγκέντρωση στον Εύδηλο
alt
Ικαριώτες από κάθε γωνιά του νησιού γέμισαν ασφυκτικά το βράδυ του Σαββάτου την κεντρική πλατεία του Εύδηλου. Τη συγκέντρωση χαιρέτισαν ο Στρατής Κόρακας, υποψήφιος περιφερειάρχης Βόρειου Αιγαίου με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», και ο Στέλιος Σταμούλος, υποψήφιος δήμαρχος Ικαρίας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση». Από το βήμα της μαζικής συγκέντρωσης η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σημείωσε μεταξύ άλλων:

«Από αυτό το βήμα επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στους εργατοϋπάλληλους της Ικαρίας, στις εργατικές - λαϊκές οικογένειες που υποφέρουν, όπως και σε όλη την Ελλάδα, στους φτωχούς αγρότες, στους ανθρώπους της δουλειάς που έχουν μαγαζιά και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα σε συνθήκες κρίσης. Ιδιαίτερα απευθυνόμαστε σε αυτούς που ποτέ ως τώρα, είτε σε βουλευτικές είτε σε τοπικές εκλογές, δεν ψήφισαν ΚΚΕ ή κομμουνιστή υποψήφιο.

Γιατί παρά τα μεγάλα ποσοστά του ΚΚΕ στην Ικαρία, παρά τα δημοτικά ψηφοδέλτια που έτυχαν πλατιάς απήχησης, υπάρχουν Ικαριώτες, Ικαριώτισσες που ψηφίζουν άλλο κόμμα, άλλον υποψήφιο, που ψήφιζαν μέχρι τώρα, και τους λέμε να προβληματιστούν πάρα πολύ σοβαρά γι' αυτό το λεγόμενο πείραμα το οποίο γίνεται στην Ικαρία. Γιατί έτσι έχει ονομαστεί η συνεργασία ανάμεσα στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ, στο ΛΑ.Ο.Σ., στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και τη Δημοκρατική Αριστερά, που κατέληξαν σε μία συμφωνία πάνω σε ένα κοινό υποψήφιο και σε ένα κοινό πρόγραμμα.

Να προβληματιστούν πολύ σοβαρά. Πώς είναι δυνατόν, αφού υποτίθεται μεταξύ τους έχουν βαθιές διαφορές, ιδιαίτερα ανάμεσα στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ, αφού ο ένας κηρύττει τον πόλεμο στον άλλον χρόνια τώρα, πώς είναι δυνατόν αυτές οι διαφορές να παραμερίστηκαν στην Ικαρία και γιατί;

Αυτός ο υποψήφιος, με βάση και αυτά τα οποία λέει και διάβασα και εγώ, ισχυρίζεται ότι αυτό το περίφημο πείραμα πέτυχε γιατί άφησε στην άκρη την κομματική του ταυτότητα. Καταρχήν, δεν πιστεύουμε ότι είναι δυνατόν να υπάρχει σοβαρός άνθρωπος που θέλει να αναλάβει ένα πολιτικό αξίωμα - γιατί το να είσαι δήμαρχος, το να είσαι περιφερειάρχης, έχει πολιτικό, κοινωνικό ρόλο - ένας άνθρωπος πολιτικοποιημένος, να λέει ότι άφησε την κομματική του ταυτότητα. Αυτά είναι παραμύθια.

Καταρχήν υπάρχει ένα θέμα για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ - και για τους άλλους, αλλά για τους άλλους έτσι κι αλλιώς συμπληρωματικό ρόλο παίζουν στα μεγάλα κόμματα. Αποδεικνύεται το εξής: Οτι εκεί που το κίνημα είναι αδύνατο, εκεί που το ΚΚΕ δεν είναι δυνατό, εκεί το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ μπορούν να τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα έχει το πηδάλιο, ακριβώς για να εγκλωβίζουν το λαό και να μη βλέπει προς το ριζοσπαστισμό. Να μην μπορεί να βλέπει ότι μπορεί να τραβήξει στον ίδιο δρόμο ή παραπλήσιο δρόμο με το ΚΚΕ.

Οταν το κίνημα πάει να γίνει δυνατό - και αυτή η περίοδος ισχύει σήμερα για όλη την Ελλάδα, βεβαίως δεν είναι ακριβώς τα πράγματα όπως είναι στην Ικαρία -, τότε οι διαφορές τους για το ποιος θα έχει το πηδάλιο παραμερίζονται. Και τους ενώνουν δύο πράγματα: Δεν έχουν στρατηγικές διαφορές όσον αφορά το δρόμο ανάπτυξης στην Ελλάδα και, δεύτερον, τους ενώνει ακόμα περισσότερο η διάθεσή τους να χτυπήσουν και να τσακίσουν το κίνημα και να βάλουν στη γωνία το ΚΚΕ, δηλαδή την πολιτική του ΚΚΕ. Και αυτό έχει σημασία.

Είναι ταξικά, πολιτικά αντίθετοι στην πολιτική του ΚΚΕ. Γιατί η πολιτική του ΚΚΕ δεν είναι μία στενά κομμουνιστική πολιτική. Εκφράζει τα συμφέροντα και τις ανάγκες της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού, που αποτελείται από την εργατική τάξη, τα μικρομεσαία λαϊκά στρώματα στις πόλεις και στην ύπαιθρο.

Αυτή, λοιπόν, η συμμαχία αποδεικνύει πολλά πράγματα, που εμείς τα λέμε χρόνια τώρα και ενδεχομένως για διάφορους λόγους δεν έχουμε καταφέρει να πείσουμε εργατικά - λαϊκά στρώματα που ακολουθούν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, ενώ και τα δύο κόμματα διαδοχικά έχουν ξεμπροστιαστεί μπροστά στο λαό και παρά την αγανάκτηση που έχει ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων τους, δυσκολεύτηκαν πέρσι να απογαλακτιστούν.

Να βγουν γενικά πολιτικά συμπεράσματα

Αυτή, λοιπόν, η συμμαχία εδώ στην Ικαρία δεν είναι καθόλου τυχαία. Μπορεί να βγουν εδώ στην Ικαρία και σε όλη την Ελλάδα γενικά πολιτικά συμπεράσματα. Βεβαίως, σε άλλες περιφέρειες και δήμους της χώρας δεν ακολουθείται η ίδια συνταγή. Η στρατηγική τους όμως είναι ίδια, αλλά η συνταγή παραλλάσσει ανάλογα με τις συνθήκες.

Για παράδειγμα, στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, όπου υπάρχει μία συσσωρευμένη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι και στα δύο κόμματα - γιατί δεν υποφέρουν μόνο τα απομακρυσμένα νησιά και η ύπαιθρος, αλλά και στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, εκεί πια που συγκεντρώνεται πολύς πλούτος, υπάρχει και η άλλη πλευρά, η φτώχεια που μεγαλώνει - εκεί λοιπόν το παιχνίδι παίζεται αλλιώς. Τρία ψηφοδέλτια έχει το ΠΑΣΟΚ, τριάμισι μέχρι και 4 μπορούμε να πούμε, γιατί αυτό της Δημοκρατικής Αριστεράς ναι μεν δεν είναι υποψήφιος από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά η Δημοκρατική Αριστερά στα δύο τρίτα της Ελλάδας πάει μαζί με το ΠΑΣΟΚ.

Μάλιστα, το ΠΑΣΟΚ υπογείως το λέει. Αν δε θέλετε τον επίσημο υποψήφιο, τότε ψηφίστε τους ανεπίσημους. Σε ποιους θέλει να κόψει το δρόμο; Θέλει να κόψει το δρόμο των δυνάμεων που σκέφτονται να διαφοροποιηθούν ριζοσπαστικά. Το λένε καθαρά στην καθημερινή τους κουβέντα, αν είναι να ψηφίσεις ΚΚΕ, ψήφισε τον Δημαρά ή τον Μητρόπουλο.

Τι δείχνει αυτό; Δείχνει ότι η πολιτική του ΚΚΕ είναι αυτή που πραγματικά πονάει, γιατί αποτελεί απάντηση στην όξυνση των μεγάλων λαϊκών προβλημάτων. Απαντάει στο μεγάλο ερώτημα που απασχολεί σήμερα πολλούς, αν μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό στην Ελλάδα σε σχέση με την κρίση και το μνημόνιο και αν μπορεί να υπάρξει ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης που θα χαρακτηρίζεται από την ανερχόμενη κοινωνική - λαϊκή ευημερία.

Αλλά ας δούμε και μια άλλη πλευρά. Διαβάζει κανείς το πρόγραμμα του επικεφαλής αυτής της πρωτότυπης συμμαχίας - πρωτότυπη δεν είναι καθόλου - και δεν υπάρχει ούτε μνημόνιο, δεν υπάρχει κρίση, δεν υπάρχει η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Υπάρχει μόνο η Ικαρία, λες και η Ικαρία είναι σε άλλο πλανήτη. Και τα πάντα εξαρτώνται από το τι θα γίνει στην Ικαρία. Λέει: Φταίει και η κεντρική διοίκηση, αλλά κυρίως φταίει η τοπική διοίκηση.

Δηλαδή, η Ικαρία δεν είναι μέρος μιας Ελλάδας όπου χρόνια τώρα όλα ιδιωτικοποιούνταν. Ούτε κατακτήσεις αφαιρούνται, ούτε μειώνεται το εργατικό, το αγροτικό, το λαϊκό εισόδημα, η Ικαρία είναι μόνη της. Δε δέχεται τις επιπτώσεις από την ενσωμάτωση της Ελλάδας στην ΕΕ. Η Ικαρία δεν έχει κανένα πρόβλημα απ' ό,τι συμβαίνει σήμερα στο Αιγαίο και από αυτό που ετοιμάζεται, τη συνδιαχείριση στο Αιγαίο. Η Ικαρία δε θα έχει πρόβλημα από τις εκχωρήσεις κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο, από τις παραβιάσεις που κάνει το ΝΑΤΟ και η ηγεσία της Τουρκίας. Μα είναι δυνατόν άνθρωποι επιστήμονες, πολιτικοποιημένοι να κοροϊδεύουν έτσι το λαό;

Μάλιστα, σε μία περίοδο όπου η Ελλάδα είναι ενσωματωμένη στην ΕΕ και όπου αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μόνο κρίση στην Ελλάδα, υπάρχει παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού και όπου πολλά πράγματα εξαρτώνται από το τι θα αποφασίσει η ΕΕ. Οπου η Ελλάδα, και μάλιστα εδώ και το Αιγαίο, βρίσκεται σε μία περιοχή όπου υπάρχουν οξύτατοι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, από εδώ περνούν οι δρόμοι του πετρελαίου, οι δρόμοι του φυσικού αερίου. Οταν υπάρχει η διαχείριση του νερού και η διαχείριση του Αιγαίου. Και η Ικαρία είναι έξω, σε έναν άλλο κόσμο που θα έρθει ένας θαυματουργός δήμαρχος και θα τα λύσει όλα.

Πώς; Κάνοντας, λέει, ένα γραφείο Ικαριώτικο στις Βρυξέλλες. Να είναι εκεί κοντά στο Ευρωκοινοβούλιο, θα πείθει, λέει, την ΕΕ για να παίρνει γρήγορα τα ποσά, και να τα διαχειρίζεται στην Ικαρία. Από ποια; Την ΕΕ, όπου εκεί συγκρούονται συμφέροντα, κράτη, κυβερνήσεις, πολυεθνικές, συγκρούονται γίγαντες, μεγάλες δυνάμεις; Ε! Και ο εμπαιγμός έχει τα όριά του.

Ανάπτυξη για το λαό, όχι για το κεφάλαιο

Αυτό που λέγεται εδώ στην Ικαρία, είναι αυτό που προπαγανδίζεται σε όλη την Ελλάδα, για ένα νέο "μοντέλο ανάπτυξης". Καταρχήν, φταίει ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, φταίει ο ΠΑΣΟΚικονεοδημοκρατικός δρόμος ανάπτυξης, που στηρίζει ακριβώς τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης και μάλιστα ενταγμένο μέσα στα πλαίσια της ΕΕ.

Ποιο είναι το νέο μοντέλο ανάπτυξης; Διαβάζοντας τα κείμενά τους κατάλαβα ότι το κυριότερο είναι ο τουρισμός. Δηλαδή τι; Αυτό που λέγεται σήμερα σε όλη την Ελλάδα. Αν είναι ορεινή περιοχή θα σας φέρουμε καζίνο, θα σας κάνουμε χιονοδρομικά κέντρα. Αν είναι παραλίες θα σας κάνουμε μαρίνες, θα έρχονται εδώ τα γιοτ, θα κάνουμε μεγάλα ξενοδοχεία που θα έρχονται τα τσάρτερ και θα αποβιβάζουν τους τουρίστες της Ευρώπης. Δηλαδή, η Ικαρία θα γίνει μία Κέρκυρα, μία Ρόδος, μία Κρήτη, έτσι απλά. Δεν υπάρχει πιο μεγάλη απάτη και μπορούμε πάρα πολύ απλά να το εξηγήσουμε.

Δεν είμαστε καθόλου αντίθετοι με τον τουρισμό. Και πραγματικά για την Ελλάδα, της ανάπτυξης όπως τη βλέπουμε εμείς, ο τουρισμός θα είναι ένας τομέας που μπορεί να φέρει και εισόδημα. Για μας όμως ο τουρισμός είναι κοινωνική ανάγκη, είναι λαϊκό δικαίωμα. Και όταν μιλάμε για τουρισμό, μιλάμε καταρχήν για μία πολιτική που εξασφαλίζει να έχει δικαίωμα στις διακοπές όλος ο ελληνικός λαός, και εντός Ελλάδας και εκτός Ελλάδας.

Και αν θέλετε, τα νησιά και η Ικαρία πότε μπόρεσαν να έχουν και ένα εισόδημα από τον τουρισμό; Οταν η εργαζόμενη οικογένεια, ο λαός, μπορούσε να κάνει καλύτερα τουρισμό. Αυτοί είναι που άφηναν στα καφενεία, στις ταβέρνες, το εισόδημα. Εκεί που συγκεντρώθηκαν τα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, μπορεί να έχεις και αύξηση τουρισμού και εισόδημα να μην έχεις. Γιατί αυτά πια είναι κλειστά, το εισόδημα μένει μέσα στα μεγάλα τουριστικά συγκροτήματα. Χώρια τώρα η καταστροφή του περιβάλλοντος, οι άθλιες συνθήκες δουλειάς των ξενοδοχοϋπαλλήλων. Και εκεί που αναπτύχθηκε αυτός ο τουρισμός που σταδιακά κέρδιζαν οι λίγοι, εκεί η αγροτική παραγωγή γκρεμίστηκε.

Η θέση η δική μας είναι διαφορετική. Εμείς θεωρούμε ότι πρέπει στην Ελλάδα να αναπτυχθούν όσες παραγωγικές δυνατότητες έχει. Στη βιομηχανία, στην αγροτική παραγωγή, βεβαίως στον τουρισμό, κτηνοτροφία. Εδώ η κτηνοτροφία στο νησί βολοδέρνει. Ομως, η κτηνοτροφία δίνει δουλειά στη βιοτεχνία, δίνει δουλειά στη βιομηχανία, πέραν του ότι παράγεις και είδη διατροφής. Εμείς θεωρούμε, και έτσι πρέπει να γίνεται, αυτή είναι η εμπειρία, όλες οι πηγές ανάπτυξης να καλλιεργηθούν.

Στην Ελλάδα γκρεμίζονται βασικοί βιομηχανικοί κλάδοι, η ναυπηγοεπισκευή πάει να εξαφανιστεί. Ορίστε η συμφωνία με την Κίνα. Πέντε δισ. έδωσαν οι Κινέζοι επιδότηση στους εφοπλιστές για να κατασκευάσουν οι εφοπλιστές τα καράβια τους στην Κίνα. Αυτό είναι ανάπτυξη της Ελλάδας; Αν στεκόμαστε σε αυτά είναι γιατί σε αυτές τις εκλογές για τα τοπικά όργανα κρίνονται οι αντιλήψεις για τους δύο δρόμους ανάπτυξης. 'Η με τα μονοπώλια που λέμε ή με το λαό.

Απειθαρχία και πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα

Βεβαίως, στις 7 του Νοέμβρη δεν κρίνεται ούτε ο σοσιαλισμός, ούτε η λαϊκή εξουσία, ούτε αν το ΚΚΕ θα αναλάβει την εξουσία, δεν κρίνεται εκεί. Κρίνεται όμως το εξής: Αν στην περιφέρεια και στο δήμο εκλεγούν άνθρωποι από τα ψηφοδέλτια της "Λαϊκής Συσπείρωσης" που συμμετέχουν κομμουνιστές και συμμετέχουν και άλλοι άνθρωποι που δεν είναι κομμουνιστές, άνθρωποι που έχουν πολύ καθαρό το εξής: Οτι εάν λειτουργήσουν το θεσμό όπως λέει το κράτος, τότε αυτοί οι θεσμοί θα αφαιρέσουν από το λαό ακόμα και τα τελευταία ίχνη δικαιωμάτων που έχουν μείνει. Αυτοί οι θεσμοί είναι πράσινο φως για να μπουν οι επιχειρηματίες και για τοπικούς φόρους δυσβάσταχτους.

Αν όμως μέσα σε αυτούς τους θεσμούς υπάρχουν άνθρωποι αγωνιστές τι μπορούν να κάνουν; Η μια πλευρά είναι αυτό που λέγαμε πάντα. Οτι έχει σημασία όταν έχεις το δήμαρχο, τον περιφερειάρχη, δημοτικούς συμβούλους στο πλευρό σου. Και εδώ στην Ικαρία τα πράγματα θα ήταν πολύ άσχημα αν υπήρχε διαφορετικός συσχετισμός δύναμης. Βεβαίως, δεν μπορούσε να γίνει η Ικαρία μία νησίδα ευτυχίας στην Ελλάδα και δεν εξαρτάται μόνο από τους δημάρχους.

Προσέξτε όμως. Τώρα έχει ωριμάσει και ένας άλλος αγώνας και μία άλλη δυνατότητα, που σε συνθήκες κρίσης είναι μονόδρομος. Αυτό που λέμε, η ουσιαστική έννοια της διοίκησης σε συνδυασμό αν θέλετε και με την απειθαρχία. Οι υποψήφιοι που στηρίζει το ΚΚΕ λένε: Εγώ λοιπόν παίρνω τα κονδύλια και ιεραρχώ τα έργα που θέλω. Με εστίες αντίδρασης και με τη συμμετοχή του λαού, εγώ θα φτιάξω παιδικούς σταθμούς, θα δημιουργήσω όρους, εν πάση περιπτώσει, για έργα τοπικά, που θα δώσουν δουλειά και στους οικοδόμους, έργα που να έχουν σχέση με την κοινή ωφέλεια, όχι έργα από τα οποία σε δύο χρόνια θα έχω ανεργία και θα βγάλουν χρήματα οι μεγαλοξενοδόχοι και δεν ξέρω ποιοι άλλοι.

Και υπάρχουν μια σειρά εδώ έργα τοπικά. Λαϊκές κατασκηνώσεις, έργα και για τον κοινωνικό λαϊκό τουρισμό που θα σου αφήσει και κάτι. Χώρους για την προστασία των ηλικιωμένων. Σύγχρονα Κέντρα Υγείας και νοσοκομείο με δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες, όχι να φέρουμε και πέντε ειδικότητες κάποιων γιατρών και αυτό είναι. Αν θέλετε, το έργο πια που πρέπει να κάνουν οι περιφερειάρχες και δήμαρχοι, αλλά αυτό πρέπει να γίνει με την πραγματικά λαϊκή πάλη, στη γειτονιά, στο χώρο δουλειάς, αυτό που λέμε από τα κάτω επιβάλλουμε τι θα γίνει.

Αυτό μέχρι τώρα δεν έχει δοκιμαστεί. Και ήρθε η ώρα. Επομένως, δε θα κάνει απλώς μία διοίκηση. Μία τέτοια διοίκηση θα είναι πραγματικά δύναμη για το λαϊκό κίνημα».

alt alt alt alt





Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ - ΠΡΟΝΟΙΑ Ζητήματα ζωής και θανάτου θα γίνουν υπόθεση εθελοντών και ευκαιριών


Διαχείριση ακραίας φτώχειας και χειραγώγηση ο δρόμος που ανοίγουν οι πρωτοβουλίες από τους Δήμους Κιλκίς (ΠΑΣΟΚ) και Περιστερίου (ΝΔ)



Ενα πιάτο φαΐ, ένα μπουκάλι αντιβίωση, μια δωρεάν εξέταση το χρόνο... Και μέσα από τον «Καλλικράτη» θα γυρίσουμε 100 χρόνια πίσω, τη στιγμή που τεράστιος πλούτος παράγεται και συσσωρεύεται καθημερινά
alt
Εικόνες από το απάνθρωπο μέλλον του «Καλλικράτη» μας δίνουν μια σειρά δήμοι της χώρας, που «παρέχουν» υπηρεσίες Υγείας και Πρόνοιας σε εξαθλιωμένα τμήματα των λαϊκών στρωμάτων. Με τον «Καλλικράτη», όπου δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας αλλά και στο μέλλον τα νοσοκομεία θα περάσουν στην αρμοδιότητα των δήμων και των περιφερειών, οι υπηρεσίες αυτές δε θα υποβαθμιστούν απλά περισσότερο, αλλά θα λειτουργούν με «χορηγίες», «δωρεές» και εθελοντισμό. Ζητήματα ζωής και θανάτου, όπως είναι τα φάρμακα, οι ιατρικές εξετάσεις, ένα πιάτο φαγητό, θα επαφίενται στη «φιλανθρωπική» διάθεση ιδιωτών, θα εκχωρηθούν σε ΜΚΟ και θα λειτουργούν με το υστέρημα «ευαισθητοποιημένων πολιτών». Ανθρωποι των πιο φτωχών - και όχι μόνο - λαϊκών στρωμάτων, θα έχουν αυτές τις υποτυπώδεις παροχές για όσο η τοπική διοίκηση εξασφαλίζει από κάπου έσοδα. Ανθρωποι ανήμποροι, άποροι, ανασφάλιστοι δε θα μπορούν να θεραπευτούν, δε θα έχουν να φάνε, θα καταλήγουν «σαν το σκυλί στο αμπέλι» εν έτει 2010.

Εξάλλου, η ίδια η πρώην υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, έχει αναφερθεί σε ένα «μεικτό σύστημα Υγείας», το οποίο - με τον «Καλλικράτη» και το νέο Ασφαλιστικό - θα είναι «ένα πλαίσιο πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας», «όχι αυστηρά δημόσιο», αλλά «μια δικτύωση των δομών που υπάρχουν σήμερα σε επίπεδο Αυτοδιοίκησης (δημόσιες και δημοτικές δομές, Μη Κυβερνητικές οργανώσεις, ιδιωτικές πρωτοβουλίες κλπ.)». Δείγματα της διάσπασης του ενιαίου χαρακτήρα της Υγείας αποτελούν οι διάφορες πρωτοβουλίες ΜΚΟ σε συνεργασία με δήμους για τη διενέργεια δωρεάν εξετάσεων για μερικές μέρες μέσα στο χρόνο, συνήθως τις μέρες που «γιορτάζεται» η καταπολέμηση μιας ασθένειας.

«Μπροστάρηδες» στη διάσπαση του ενιαίου, δημόσιου και αναβαθμισμένου χαρακτήρα που πρέπει να έχει η Υγεία και η Πρόνοια είναι οι δήμαρχοι που έχουν στηριχτεί από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Διάσπαση και υποβάθμιση που θα ενταθεί με τον «Καλλικράτη», τον οποίο υποστηρίζουν και οι δυνάμεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Τι σημαίνει για τα φτωχά λαϊκά στρώματα η μεταφορά της στην Τοπική Αυτοδιοίκηση υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας που θα έπρεπε να είναι δωρεάν και σύγχρονες για όλους, αναδεικνύουν και οι περιπτώσεις του Δήμου Κιλκίς (ΠΑΣΟΚ) και του Δήμου Περιστερίου (ΝΔ).

Φάρμακα από το σπίτι!
Η οργάνωση με τα ταξικά συνδικάτα είναι απαραίτητη για την απόκρουση της ολομέτωπης επίθεσης
alt
Στη λογική που πρεσβεύει, ότι η Υγεία και το Φάρμακο είναι εμπόρευμα και ως εκ τούτου δεν είναι για όλους, εγκαινιάστηκε στις αρχές του Σεπτέμβρη το Κοινωνικό Ιατρείο - Φαρμακείο (ΚΙΦ) στο Δήμο Κιλκίς (σ.σ. πλειοψηφούν οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ). Πρόκειται για μία ακόμη σύμπραξη της τοπικής αυτοδιοίκησης και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας (Φαρμακευτικός και Ιατρικός Σύλλογος) που στηρίζεται στον εθελοντισμό και σχετίζεται με τη λεγόμενη «κοινωνική οικονομία», η οποία βρίσκεται «στα σκαριά» στην Ελλάδα με το νομοσχέδιο που προωθεί το υπουργείο Εργασίας.

Στόχος τέτοιων πρωτοβουλιών - ανεξάρτητα από τις όποιες καλές προθέσεις μπορεί να έχουν ορισμένοι εθελοντές - είναι η διαχείριση της εξαθλίωσης, το κουκούλωμα των συνεπειών της Υγείας - εμπόρευμα, οι οποίες στο μέλλον θα είναι «δολοφονικές» για όλο και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού.

Για παράδειγμα, στο Κοινωνικό Φαρμακείο, ο κάθε πολίτης θα μπορεί να προσκομίζει φαρμακευτικό και παραφαρμακευτικό υλικό, που έχει στο σπίτι του και του είναι πλέον άχρηστο. Αν είναι χρήσιμο, με ευθύνη του Φαρμακευτικού Συλλόγου θα δημιουργείται το απόθεμα για τη διάθεσή του στους δικαιούχους απόρους (ανασφάλιστοι, αναξιοπαθούντες, μετανάστες χωρίς χαρτιά κλπ.). Ο αριθμός και το είδος του φαρμάκου που ο καθένας έχει στο σπίτι του είναι μικρού εύρους. Ποιος, για παράδειγμα, έχει στο σπίτι του απόθεμα από αντικαρκινικά φάρμακα, για γυναικολογικές παθήσεις, για διαβητικούς, για καρδιαγγειακά νοσήματα κλπ;

Επιπλέον, οι πολίτες θα εξετάζονται από ειδική επιτροπή της σύμπραξης, η οποία θα αποφαίνεται για την απορία τους, χορηγώντας τους τη σχετική κάρτα. Από πότε μια ιδιωτική πρωτοβουλία είναι αρμόδια να κρίνει ποιοι δικαιούνται και ποιοι όχι ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; Από πότε η Υγεία και η παροχή φαρμάκων εναπόκειται στην «καλή θέληση» ορισμένων εθελοντών ιατρών και φαρμακοποιών; Ενα άλλο ζήτημα είναι, ότι η παροχή ιατρικών υπηρεσιών θα γίνεται στο ιατρείο του Κοινωνικού Ιατρείου - Φαρμακείου ή στα ιδιωτικά ιατρεία των εθελοντών ιατρών! Οι εθελοντές γιατροί θα δίνουν προτεραιότητα στους ...αναξιοπαθούντες ή στους πελάτες τους; Η παροχή ιατρικών υπηρεσιών θα εξαρτάται από το πόσα κλεισμένα ραντεβού έχουν οι γιατροί - εθελοντές, από τον ελεύθερο χρόνο, που είναι τελικά διατεθειμένοι να διαθέσουν! Κι έπειτα, τι θα γίνεται με όσους χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη, αλλά δεν την ... «δικαιούνται»;

Επιπλέον, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ΚΙΦ, τις πρωινές ώρες θα βρίσκονται στο ΚΙΦ υπάλληλοι Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Κιλκίς.

Ενα πιάτο φαΐ...

Ακόμη και σε ζητήματα επιβίωσης, όπως είναι η διατροφική ανάγκη και εν έτει 2010 υπάρχουν πολλοί που δεν μπορούν να την καλύψουν, οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στην τοπική αυτοδιοίκηση προωθούν τον εθελοντισμό και τη «φιλανθρωπία» των επιχειρήσεων.

Ετσι, ο Δήμος Περιστερίου (στηρίζεται από τη ΝΔ) λειτουργεί από τον Ιούνη το Πρόγραμμα «Καθήκον Κατ' Οίκον» μεταφέροντας καθημερινά σε περίπου 180 οικογένειες - κυρίως άπορους, χαμηλοσυνταξιούχους, ανήμπορους ανθρώπους - μια μερίδα έτοιμο φαγητό. Το φαγητό είναι δωρεά εταιρειών κέτερινγκ που τροφοδοτούν και σούπερ μάρκετ, ενώ για το πρόγραμμα κινητοποιούνται και δεκάδες εθελοντές. Oι άνθρωποι αυτοί θα έχουν αυτή την παροχή - στην προκειμένη ένα πιάτο φαΐ - για όσο διάστημα οι εταιρείες θα κάνουν τη φιλανθρωπική τους «μόστρα» και υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να διαθέσουν τον ελεύθερο χρόνο τους. Κι αυτό γίνεται στα πλαίσια ενός δήμου, ή ενός νομού και όχι σχεδιασμένα, καθολικά για όλους όσοι έχουν ανάγκη και σε τελευταία ανάλυση δεν ευθύνονται για την εξαθλίωσή τους. Για να μην αναφερθούμε στο πώς μπορεί να «αξιοποιηθούν» προεκλογικά τέτοιες παροχές.

Την ίδια στιγμή, οι ανήμποροι αυτοί - κυρίως ηλικιωμένοι - άνθρωποι, είναι προφανές, ότι για να μην έχουν εξασφαλισμένη ούτε μια μερίδα φαγητού, θα έχουν και άλλες ανάγκες που δεν μπορούν να καλύψουν, όπως ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ψυχολογική στήριξη, δημιουργική απασχόληση κλπ.


Ελένη ΜΑΪΛΗ
alt alt alt alt





Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

«Καλλικρατης» και μεταφορα νεων αρμοδιοτητων σε δημους και περιφερειες



-Με τον «Καλλικράτη» θα μεταφερθούν πολλές νέες αρμοδιότητες σε δήμους και περιφέρειες. Πώς ακριβώς θα γίνει αυτό και τι σημαίνει πρακτικά για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα;


Η μεταφορά αρμοδιοτήτων στην Τοπική Διοίκηση γίνεται μέσα από την εξής διαδικασία και έχει τις εξής επιπτώσεις:

  1. Ξεφόρτωμα κρατικής ευθύνης για τομείς όπως Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία, Γεωργία, Κτηνοτροφία, Περιβάλλον κ.ά. Κατακερματισμός της κρατικής ευθύνης προς τα κρατικά όργανα της Τοπικής Περιφερειακής Διοίκησης και ανάθεση καθηκόντων σε ΜΚΟ.
  2. Κατακερματισμός υπηρεσιών σε διάφορους τομείς που υποβαθμίζονται παραπέρα.
  3. Κατακερματισμός του ενιαίου χαρακτήρα που απαιτούν ορισμένα αντικείμενα όπως π.χ. έρευνα και μελέτη θεμάτων που αφορούν την ανάπτυξη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας, έλεγχος της ασφάλειας και της ποιότητας εισαγόμενων προϊόντων, ενιαία διαχείριση και προστασία ορεινών όγκων και ειδικότερα των μελετών, η διαχείριση και προστασία των υδάτινων οικοσυστημάτων.
  4. Αποδυνάμωση των κρατικών ελέγχων σε παραγωγικές εμπορικές δραστηριότητες που επιδρούν στην προστασία του περιβάλλοντος, στη Δημόσια Υγεία και σχετίζονται με τον ευρύτερο χαρακτήρα της παραγωγής και διανομής προϊόντων.
  5. Συγχώνευση και κατάργηση Υπηρεσιών στη λογική της «οικονομίας κλίμακας».
  6. Κατηγοριοποίηση υπηρεσιών με βάση την ανταγωνιστικότητα, την επιχειρησιακή ικανότητα κάθε δήμου.
  7. Σταδιακή διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων με την αντικατάσταση του μόνιμου προσωπικού που φεύγει με προσωπικό ελαστικών σχέσεων εργασίας, αλλά και με τη δήθεν κάλυψη των αναγκών με εθελοντική εργασία.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν στην παραπέρα υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση των παρεχομένων υπηρεσιών, τη συνεχώς περιοριζόμενη παροχή τους, με αυξανόμενη την ανταποδοτικότητα. Τα χρήματα δηλαδή που θα πληρώνουν οι εργαζόμενοι για να μπορούν να έχουν κάποιες υποτυπώδεις υπηρεσίες. Αυτή η πραγματικότητα οδηγεί τους εργαζόμενους, τους μικροεπαγγελματίες στον ιδιωτικό τομέα για την κάλυψη αναγκών.
Επιπλέον, ανοίγεται νέο πεδίο ανάπτυξης του κεφαλαίου στους τομείς αυτούς και προωθείται η ιδιωτικοποίηση. Παράλληλα, περιορίζονται παραπέρα οι ανεπαρκείς έλεγχοι προς το κεφάλαιο για τις παρεχόμενες από αυτούς υπηρεσίες και προϊόντα.
Το σημαντικότερο είναι ότι θα μεταφερθούν στην Τοπική Διοίκηση αρμοδιότητες με τεράστια κοινωνική σημασία που αφορούν ζητήματα Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας κλπ. Μέσω της υποχρέωσης που αναλαμβάνουν οι δήμοι και οι περιφέρειες (σ.σ. σε συνεργασία με τους επιχειρηματίες, αφού έτσι κι αλλιώς οι δήμοι λειτουργούν ως μεσίτες προς το κεφάλαιο), «ανοίγει» ακόμα περισσότερο η αγορά για να αναπτύξουν δραστηριότητα στους προαναφερόμενους τομείς τα μονοπώλια και οι επιχειρηματίες. Με όσα προβλέπει ο «Καλλικράτης» μπαίνει θέμα οικονομικής δυνατότητας των δήμων να παρέχουν υπηρεσίες. Όποιοι δήμοι έχουν αρκετά έσοδα - δηλαδή χρήματα από τη φορολόγηση των εργαζομένων - θα παρέχουν υπηρεσίες, όσοι δεν έχουν, θα συνεργάζονται με τους επιχειρηματίες που θα φτιάχνουν έργα που θα ακριβοπληρώνουν και πάλι οι εργαζόμενοι.






Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Ο «Καλλικράτης» θα συμβάλλει σε ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων;



Εχουν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τότε που δρομολογήθηκε στην Ελλάδα η εφαρμογή των «αναπτυξιακών» προγραμμάτων με ευρωενωσιακή και κρατική χρηματοδότηση. Οσο προχωρούσε η υλοποίησή τους τόσο δυνάμωναν και οι κυβερνητικές διακηρύξεις και υποσχέσεις για ικανοποίηση των μακροχρόνιων κοινωνικών αναγκών και για την άμβλυνση των ανισοτήτων, τόσο στο επίπεδο των περιφερειών, όσο και στο επίπεδο της οικονομικής ανάπτυξης των κρατών - μελών. Το ΚΚΕ έγκαιρα είχε προβλέψει ότι η κοινοτική στρατηγική και τα αντίστοιχα αναπτυξιακά εργαλεία θα βάθαιναν την ταξική εκμετάλλευση και θα αναπαραγόταν η ανισομετρία στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός είναι νομοτελειακός, επομένως και η επιδίωξη του υπερκέρδους - των επιχειρηματικών ομίλων.
Στον καπιταλισμό λόγω του άναρχου χαρακτήρα της κοινωνικής παραγωγής δεν μπορεί να υπάρξει ισόρροπη ανάπτυξη, τόσο μεταξύ των κλάδων της οικονομίας, όσο και μεταξύ των περιοχών (νομών, περιφερειών). Βεβαίως επέρχονται αλλαγές στη θέση περιφερειών, νομών ως προς το μέσο όρο της καπιταλιστικής ανάπτυξης σε κρατικό επίπεδο. Ακόμη, τόσο σε κρατικό επίπεδο όσο και σε ευρωενωσιακό γίνεται ορισμένη διαχείριση των ακραίων ανισομετριών ή και της προοπτικής επιδείνωσής τους λόγω των ευρωενωσιακών ρυθμίσεων (συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής, μεγαλύτερη διείσδυση εισαγόμενων εμπορευμάτων, απότομη αύξηση της ακρίβειας). Τα ΚΠΣ - πόροι συγκεντρωμένοι από την υπεραξία των εργαζομένων σε ευρωενωσιακό και εθνοκρατικό επίπεδο - αποτελούν μια τέτοια διαχείριση.
Μετά την οικονομική κρίση του 1991-'93, η ελληνική οικονομία πέρασε σε μια 14ετή περίοδο αναζωογόνησης και ανόδου, μια καπιταλιστική ανάπτυξη που βάθυνε και την ανισομετρία των περιφερειών της χώρας και κυρίως την απόλυτη και σχετική φτώχεια για τη λαϊκή πλειοψηφία. Δεν καταργήθηκε η ανισομετρία ανάμεσα στα κράτη - μέλη της ΕΕ, ούτε άλλαξε ουσιαστικά η θέση της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ. Με τις νέες διαδικασίες αξιολόγησης και υλοποίησης του Δ? Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, τα αστικά πολιτικά κόμματα επιχειρούν τη βελτίωση της διαχειριστικής ικανότητας του αστικού κράτους σε αυτή την κατεύθυνση. Και αυτό το κάνουν χρησιμοποιώντας ως εργαλείο τον «Καλλικράτη». Με τη νέα διοικητική δομή, στοχεύουν στη συγκέντρωση πόρων στα μεγάλα έργα και υποδομές που υπηρετούν τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των μονοπωλιακών ομίλων. Οσον αφορά τα κονδύλια που κατευθύνονται στα περιφερειακά προγράμματα, σχεδιάζεται η σύμπραξη «ΑΕ ΟΤΑ» με το ιδιωτικό κεφάλαιο, ώστε να μειωθεί η δαπανηρή δυσκινησία του κεντρικού μηχανισμού, η πληθώρα των κεντρικών διαχειριστικών φορέων υλοποίησης των χρηματοδοτήσεων. Αναφέρονται σε ΟΤΑ, κυρίως μεγάλων αστικών κέντρων ή και των λεγόμενων «μητροπολιτικών δήμων». Επιχειρείται η μείωση του αριθμού των τελικών δικαιούχων διαχείρισης της χρηματοδότησης σε κάθε περιφέρεια, και κυρίως των μικρότερων δήμων.
Ετσι, ο προσανατολισμός της νέας διοικητικής δομής αφορά την αποτελεσματικότητα στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής, στη σύγχρονη εναρμόνιση ορισμένων διοικητικών δομών στις γενικότερες αναδιαρθρώσεις της ευρωενωσιακής αγοράς.




Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Συνδεση του «Καλλικράτη» με τον Εθνικό Χωροταξικό Σχεδιασμό και οι επιπτώσεις για το λαό



Το Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού εδράζεται στην πολιτική περαιτέρω εμπορευματοποίησης της γης και της «απελευθέρωσης» στρατηγικών τομέων της οικονομίας (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες κλπ.). Προωθεί την κατάργηση των όποιων περιορισμών υπήρχαν μέχρι σήμερα σχετικά με τις αλλαγές χρήσεων γης, εφόσον αυτοί εμποδίζουν την επενδυτική δράση του μεγάλου κεφαλαίου. Γενικά, ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός δεν αποτελεί μια κοινωνικά ουδέτερη τεχνοκρατική διαδικασία, αλλά στοχεύει στην οργάνωση του χώρου, σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις στρατηγικές επιλογές της άρχουσας τάξης. Η προτεινόμενη διοικητική μεταρρύθμιση ο «Καλλικράτης», θα διευκολύνει την εφαρμογή ενός εθνικού χωροταξικού σχεδίου που συνδέεται με την αλλαγή χρήσης γης και στον τομέα της αγροτικής οικονομίας.
Η λογική του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού, στους τομείς της Βιομηχανίας, των ΑΠΕ και του τουρισμού, είναι να αρθούν οι όποιοι περιορισμοί και να καθοριστούν χρήσεις γης που θα επιτρέπουν την ανεμπόδιστη επενδυτική δραστηριότητα του μεγάλου κεφαλαίου, ώστε να διασφαλίζεται η μέγιστη δυνατή κερδοφορία. Ετσι παρέχεται η δυνατότητα χωροθέτησης εγκαταστάσεων σε ορεινούς όγκους, παραλίες, δάση, γεωργικές εκτάσεις υψηλής παραγωγικότητας, αιολικά πάρκα, ακόμη και σε πυρήνες εθνικών δρυμών και περιοχών ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Περιοχές, από τους εθνικούς δρυμούς της Πίνδου και του Ολύμπου ως τις βραχονησίδες, «φωτογραφίζονται» ως τουριστικά κέντρα «ήπιας» ή «εντατικής» ανάπτυξης. Προστατευόμενες - υποτίθεται - περιοχές, συμπεριλαμβανομένων και περιοχών που καταστρέφονται από τις πυρκαγιές, αλλάζουν μέσα σε μια νύχτα χρήση, για την προσέλκυση επιχειρηματιών που θα φτιάξουν τουριστικές μονάδες, συνεδριακά κέντρα, γήπεδα γκολφ ...;
Με την υλοποίηση του «Καλλικράτη» θα διευκολυνθεί και θα ενισχυθεί η επιχειρηματική δράση, η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, αφού θα αυξηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα της τοπικής και κυρίως της περιφερειακής διοίκησης για συνεργασίες με μονοπωλιακούς ομίλους που θα αναλαμβάνουν δημόσια έργα υποδομής, και τομείς όπως η ενέργεια (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, πράσινη ανάπτυξη) οι μεταφορές, η συλλογή - μεταφορά και μεταφόρτωση απορριμμάτων, κλπ. Διασφαλίζεται η αμεσότερη παρέμβαση σε τομείς και κλάδους της οικονομίας, με βάση και τις κεντρικές κατευθύνσεις π.χ. αλλαγή χρήσης γης και για αγροτικές καλλιέργειες, ανάπτυξη εναλλακτικού τουρισμού (αγροτοτουρισμού, ιαματικού ιατρικού, θρησκευτικού συνεδριακού, κλπ.) και συναφείς προς αυτόν μεταποιητικές μονάδες, αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας κ.ά. Ο κάθε επιχειρηματίας θα διαπραγματεύεται με τον εκπρόσωπο της τοπικής αρχής (κυρίως στις περιφέρειες) πιο εύκολα και πιο γρήγορα και θα αναλαμβάνει έργα μεγάλης έκτασης σε μεγαλύτερες χωρικές ενότητες.



Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Οι εκλογές να σημάνουν ένα νέο σάλπισμα για μια νέα συσπείρωση



Περιοδεία σε εργασιακούς χώρους της Νάουσας πραγματοποίησε χτες το μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»


Από τη συζήτηση για τα αγροτικά
alt
«Εμείς λέμε ότι μπορούμε να βάλουμε ένα φρένο. Τις εκλογές που έρχονται τις λένε αυτοδιοικητικές, αλλά στην ουσία είναι βαθιά πολιτικές, κάτι που το έχουν παραδεχτεί όλοι, καθένας με τον τρόπο του. Είναι εκλογές που μπορεί, δίνοντας εκλογική δύναμη στις λαϊκές δυνάμεις, να σημάνουν ένα νέο σάλπισμα, για μια νέα συσπείρωση, να αντισταθούμε στα μέτρα που έρχονται».

Με τα λόγια αυτά ο Θεοδόσης Κωνσταντινίδης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», κάλεσε, κατά τη χτεσινή περιοδεία που πραγματοποίησε σε εργασιακούς χώρους της πόλης, τους εργαζόμενους, τα πλατιά λαϊκά στρώματα, τους μικρούς και μεσαίους αγρότες, τους ανέργους και τους μικρούς επαγγελματίες της Νάουσας, να δώσουν τη δική τους απάντηση στις επερχόμενες εκλογές.

Σε αυτήν την περιοχή, όπου η ανεργία αγγίζει το 50%, ο Θ. Κωνσταντινίδης, τόνισε: «Αξίζει τον κόπο, σε αυτές τις εκλογές, να δημιουργήσουμε γερά αναχώματα σε αυτή την πολιτική με την έννοια ότι οι "Καλλικρατικοί" δήμοι και περιφέρειες θα έχουν εξουσία, θα έχουν δύναμη, θα έχουν δυνατότητες. Ομως αυτή η εξουσία, μπορεί να ασκηθεί σε δύο κατευθύνσεις: Η μία είναι να συνεχιστεί η ίδια πολιτική και να επιδεινώνεται η θέση των εργαζόμενων. Η άλλη κατεύθυνση είναι να αντιστέκεται σε αυτή την πολιτική, να απαιτεί από την κεντρική κυβέρνηση πόρους, να απαιτεί παροχές, να απαιτεί καλύτερες συνθήκες δουλειάς για τους εργαζόμενους. Εμείς, ερχόμαστε να σας πούμε ότι είμαστε ταγμένοι με τα συμφέροντα των εργαζομένων, των φτωχών αγροτών, με τα συμφέροντα του επαγγελματία της πόλης, που και αυτοί καταστρέφονται. Ερχόμαστε να σας πούμε να μας δώσετε δύναμη για να μπορέσουμε μαζί σας να βάλουμε εμπόδια στην πολιτική της μονόπλευρης λιτότητας που ξεκίνησε εδώ και δεκαετίες».

Το κλιμάκιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» - που συναποτελούνταν από τον υποψήφιο αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας Χρήστο Τρεμπελή και τον υποψήφιο δήμαρχο Νάουσας Γιώργο Καρτσιούνη - περιόδευσε στο ΙΚΑ και το Νοσοκομείο Νάουσας, στα Κλωστήρια «Γ'» Ναούσης (Λαναράς), στην οινοποιία «Μπουτάρης», στον Αγροτικό Συνεταιρισμό Νάουσας καθώς και στην κλωστοϋφαντουργία «Βαρβαρέσος».

Πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας για όλο το λαό

Μιλώντας στους εργαζόμενους και τους ασφαλισμένους στο κατάστημα του ΙΚΑ στη Νάουσα καθώς και στο νοσοκομείο της πόλης, ο Θ. Κωνσταντινίδης, έδωσε το στίγμα της στρατηγικής του «Καλλικράτη», στους ευαίσθητους κοινωνικούς τομείς, ο οποίος «σχεδιάστηκε και θα λειτουργήσει με πολλές αρμοδιότητες, χωρίς να έχει τους αντίστοιχους πόρους, με καταστροφικά αποτελέσματα για τα λαϊκά στρώματα και εισοδήματα, αφού, και στον ευαίσθητο τομέα της Υγείας, οι όποιες υπηρεσίες θα προσφέρονται μπαίνουν στη λογική της ανταποδοτικότητας». Και αλλού: «Εμείς λέμε: Δημόσιος δωρεάν χαρακτήρας όλης της κλίμακας των υπηρεσιών υγείας, που να ξεκινάνε απ' το μικρό αστικού τύπου ιατρείο και να φτάνουν στην τριτοβάθμια περίθαλψη. Πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας όλου του λαού και φροντίδα για το επιστημονικό και το υπόλοιπο προσωπικό των υγειονομικών μονάδων». Η κατάσταση στο ΙΚΑ είναι τραγική, αφού, για ένα ραντεβού με τον καρδιολόγο, οι ασφαλισμένοι θα πρέπει να περιμένουν μέχρι και 19 μέρες (!), ενώ στα μαγειρεία του νοσοκομείου οι εργαζόμενες δουλεύουν με τρίμηνες επαναλαμβανόμενες συμβάσεις..!

Επισκεπτόμενος τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Νάουσας, τόνισε πως «ενώ είμαστε μια χώρα πλούσια και θα μπορούσαμε να είμαστε αυτάρκης στο σύνολο των διατροφικών αναγκών που έχει ο ελληνικός λαός και να μπορούμε να εξάγουμε πολύ καλά προϊόντα, είμαστε σε μια κατάσταση που μας υποχρεώνουν να εισάγουμε το γάλα, το κρέας κλπ.». Να σημειωθεί πως η Νάουσα ήταν μια περιοχή με πολλούς μικρούς αγροτικούς κλήρους και σήμερα, πολλά στρέμματα γης μένουν εγκαταλειμμένα από το ξεκλήρισμα των μικρών αγροτών.

Αργότερα, ο Θ. Κωνσταντινίδης μίλησε σε σύσκεψη με εργαζόμενους και ανέργους στο Εργατικό Κέντρο Νάουσας, όπου κάλεσε το λαό της περιοχής να αντλήσει εμπειρία από τα όσα έχουν συμβεί στην περιοχή όλα αυτά τα χρόνια, με το κλείσιμο των εργοστασίων, την αυξανόμενη ανεργία, τις μεθοδεύσεις των κομμάτων του ευρωμονόδρομου και των συνδικαλιστικών ηγεσιών της ΓΣΕΕ σε βάρος των εργατών, και να αγωνιστεί για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, για μια άλλη εξουσία με λαϊκή οικονομία, όπου ο εργαζόμενος λαός θα διαφεντεύει τις τύχες του. Αργά το βράδυ ο Θ. Κωνσταντινίδης μίλησε σε συγκέντρωση στην πλατεία της Επισκοπής.

alt alt alt alt







Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Καλλικράτης: αλήθειες & ψέματα. Τι είναι η αποκεντρωμένη διοίκηση;



Η κυβέρνηση λέει ότι η αποκεντρωμένη διοίκηση και η μεταρρύθμιση θα φέρει οικονομία κλίμακας και καλύτερη αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης από τα οποία θα έχουν όφελος οι φορολογούμενοι. Οτι με τη μεταρρύθμιση θα μειωθεί η γραφειοκρατία, η διαφθορά στους δήμους και το κράτος, θα ενισχυθούν η δημοκρατία και η συμμετοχή του πολίτη στα κοινά, αφού όλες οι αποφάσεις θα αναρτώνται στο ίντερνετ κλπ.
Ακόμα, το σχέδιό τους προβλέπει ότι στο πλαίσιο της αποκεντρωμένης κρατικής διοίκησης δημιουργούνται 7 Γενικές Διοικήσεις, «στις οποίες ανήκουν οι γενικές κρατικές υποθέσεις, οι οποίες ασκούνταν μέχρι σήμερα από τις Διοικητικές Περιφέρειες και λόγω της φύσης τους ή για συνταγματικούς λόγους δεν μπορεί να μεταφερθούν στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση και παραμένουν στην κρατική διοίκηση, π.χ. χωροταξία - πολεοδομία, περιβαλλοντική πολιτική, δασική πολιτική ή μεταναστευτική πολιτική, εντάσσονται όσες κρατικές αρμοδιότητες σταδιακά αποκεντρώνονται επειδή δεν είναι απαραίτητο να ασκούνται από την κεντρική διοίκηση, διευκολύνοντας την αποτελεσματική άσκηση του επιτελικού, συντονιστικού και ελεγκτικού της ρόλου, εντάσσονται, όπου αυτό κριθεί σκόπιμο, και κλαδικά αποκεντρωμένες κρατικές υπηρεσίες των υπουργείων, που έως σήμερα δεν είναι ενταγμένες στις διοικητικές περιφέρειες».
Τι σημαίνει αυτό στην πραγματικότητα;
Κατ' αρχήν, η προτεινόμενη μείωση του αριθμού των Περιφερειών και των ΟΤΑ, η διεύρυνση του χώρου ευθύνης τους δε γίνεται για την απλή μεταφορά αρμοδιοτήτων («αποκέντρωση»), όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά με την ισχυρότερη κρατική παρέμβαση για δημιουργία ευνοϊκότερων όρων για επενδύσεις επιχειρηματικών ομίλων στα νέα λιγότερα σε αριθμό σχήματα, αλλά με μεγαλύτερη πληθυσμιακή συγκέντρωση που ευνοεί την ανάπτυξη νέων οικονομικών δραστηριοτήτων και την πρόσβαση σε διάφορους τομείς της οικονομίας, χωρίς τη μεσολάβηση μικρών οργανισμών (δήμων) που έχουν ως συνέπεια χρονοβόρες και περίπλοκες διαδικασίες. Επιπλέον, θα δημιουργηθούν μια σειρά θεσμοί (π.χ. συμπαραστάτης του πολίτη) που δημιουργούν μηχανισμούς ενσωμάτωσης των εργαζομένων.
Η αντίληψη του ΠΑΣΟΚ για την «Πράσινη οικονομία», με τις εναλλακτικές μορφές ενέργειας, τα προγράμματα του αργοτουρισμού κλπ., διευκολύνεται με τη δομή και τη μορφή του «Καλλικράτη». Πιο αποτελεσματικά για το κεφάλαιο θα προωθείται άμεσα από την ΤΑ η στρατηγική των ιδιωτικοποιήσεων, των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων, η συγκεντροποίηση του κεφαλαίου και θα διευκολύνεται ο μονοπωλιακός ανταγωνισμός στην ενιαία ευρωενωσιακή, στη διεθνή καπιταλιστική αγορά.
Κλειδί σε αυτή τη γραμμή αποτελούν η κατάρτιση των οικονομικών προϋπολογισμών και των Τεχνικών Προγραμμάτων των ΟΤΑ, το ΕΣΠΑ, τα επιχειρησιακά προγράμματα των ΟΤΑ, το ΚΠΣ.
Σε αυτή την κατεύθυνση συμβάλλουν και άλλες ρυθμίσεις που έχουν ήδη θεσπιστεί (ΘΗΣΕΑΣ, ΕΣΤΙΑ, νέος Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας) που οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση και φορτώνουν με πρόσθετα βάρη τους εργαζόμενους μέσω της φορολόγησης ή των ανταποδοτικών τελών.





Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Καλλικράτης: αλήθειες & ψέματα. Τι προβλέπει ο «Καλλικράτης» σε σχέση με τα οικονομικά;



Ας δούμε τι αναφέρει ο νόμος:

«Η ενίσχυση της αποδοτικότητας των τοπικών εσόδων αναμένεται να δημιουργήσει αφ' ενός μεν περισσότερα έσοδα στους ΟΤΑ, αφ' ετέρου δε καλύτερη ευελιξία και σταθερότητα στα μακροοικονομικά μεγέθη». «Σε παράλληλη διαβούλευση με τη φορολογική μεταρρύθμιση, προχωράμε στο πλαίσιο των ρυθμίσεων του Συντάγματος για τον εξοπλισμό των δήμων και των περιφερειών με επαρκείς οικονομικούς πόρους».

Είναι γνωστό ότι, όταν γίνεται λόγος για φορολογική μεταρρύθμιση, αυτό σημαίνει ότι θα αυξηθεί η φορολογία στα λαϊκά στρώματα. Οσον αφορά το Σύνταγμα, με την αναθεώρηση του 2001 το κράτος έπαψε να έχει την υποχρέωση να εξασφαλίζει τους πόρους της Τοπικής Διοίκησης αλλά υποχρεούται να παίρνει μέτρα για την εξασφάλιση των πόρων. Ηδη, στους Δήμους πηγαίνουν τα χρήματα του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας που ήταν η μετονομασία του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας. Με τη μεταφορά του στην Τοπική Διοίκηση έπαψαν να υπάρχουν απαλλασσόμενοι (μικροϊδιοκτήτες) που πρόβλεπε ο ΦΑΠ και ουσιαστικά μειώθηκε κατά πολύ ο φόρος στους μεγαλοϊδιοκτήτες (π.χ. με τον ΦΑΠ εταιρεία με ακίνητη περιουσία 500 εκατ. δραχμών τότε έπρεπε να πληρώνει 6.750.000 δρχ. το χρόνο και με τον ΤΑΠ πληρώνει το πολύ 175.000 δρχ.). Τα προτεινόμενα μέτρα σημαίνουν πρόσθετη φορολογία και για την μικροϊδιοκτησία.

Με αιτιολογία τη χρηματοδότηση της Τοπικής Διοίκησης, θέλουν να αυξήσουν κι άλλο τον ΦΠΑ, με αντίστοιχη μείωση των χρημάτων που παίρνει η Τοπική Διοίκηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Εξ άλλου ΚΕΔΚΕ και ΕΝΑΕ (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) έχουν διατυπώσει σαφή θέση για τη χρηματοδότηση των Δήμων και Νομαρχιών από έμμεσους φόρους.

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (ΚΑΠ) από τους οποίους θα χρηματοδοτούνται οι νέοι δήμοι, αυτοί θα προέρχονται από τη φορολογία. Για τη χρηματοδότηση των δήμων θα πηγαίνει: το 20% από το Φόρο Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων, το 12% από τον ΦΠΑ και το 50% από το Φόρο Ακίνητης Περιουσίας. Για τη χρηματοδότηση των Περιφερειακών Αυτοδιοικήσεων θα πηγαίνει το 2,4% από το Φόρο Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων και το 4% από τον ΦΠΑ.

Με απλά λόγια, η χρηματοδότηση των νέων δήμων θα προέρχεται από τη φορολογία και επιπλέον προβλέπεται ότι οι ΟΤΑ, στη διοικητική περιφέρεια των οποίων αποδίδει η φορολογία, θα παίρνουν μπόνους, δηλαδή περισσότερα χρήματα από αυτά που θα τους αναλογούν μέσω των ΚΑΠ. Ετσι, δημιουργείται ένα σύστημα πολλαπλών ταχυτήτων και οι νέοι ΟΤΑ μετατρέπονται σε φοροκυνηγούς και σε μηχανισμό πίεσης προς τους φορολογούμενους, αφού θα έχουν ίδιον όφελος από την απόδοση του φορολογικού συστήματος.




Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Για τη νέα σχολική χρονιά




Η Εκπαίδευση πάντα ήταν δείκτης για τη στρατηγική ανάπτυξης που ακολουθεί μια χώρα, καθώς, μέσα από την εκπαίδευση προετοιμάζεται το αυριανό εργατικό δυναμικό, τα στελέχη της οικονομίας. Ταυτόχρονα είναι δείκτης φιλολαϊκής ή όχι πολιτικής ανάλογα με το αν και κατά πόσο επιτρέπει στα παιδιά του λαού να έχουν πρόσβαση στο αγαθό της γνώσης και της μόρφωσης, χωρίς ταξικούς φραγμούς, χωρίς να χρειάζεται η κάθε οικογένεια να ξοδεύει έναν ολόκληρο προϋπολογισμό, για να σπουδάσεις τα παιδιά της.

Tα τελευταία χρόνια, παρά τις πομπώδεις διακηρύξεις των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ΝΔ για «Νέο σχολείο» για «Καινοτόμα προγράμματα» και Διαδραστικούς πίνακες σε ένα σχολείο που ο μαθητής θα «αφήνει την τσάντα του στην τάξη» και ένα σχολείο που «θα εξειδικεύει, για να βρίσκει ο κάθε μαθητής αύριο δουλειά», παρακολουθούμε όλες τις προϋποθέσεις για ουσιαστική παροχή γνώσης να επιδεινώνονται και η κρίση στην εκπαίδευση να βαθαίνει.

Το σύνθημα του 15% για την παιδεία παραμένει ένα κριτήριο για την πολιτική που ακολουθείται στην εκπαίδευση, καθώς οι προϋπολογισμοί, εδώ και 40 χρόνια, δεν ξεπέρασαν το 8,5 %.

Οι διορισμοί των εκπαιδευτικών ακολουθούν τη γενικότερη δημοσιονομική πολιτική του λιγότερου κόστους. Για κάθε πέντε φεύγουν, ένας θα εισέρχεται στο δημόσιο (βλ. 12.000 συνταξιοδοτήθηκαν και 2.700 προσλήφθηκαν) προκαλώντας ασφυξία στην εκπαίδευση. Μάταια προσπαθούν να βρουν λύσεις με αναπληρωτές - ωρομίσθιους, μετακινούμενους από σχολείο σε σχολείο, ακυρώνοντας έτσι κάθε παιδαγωγική σχέση και δεσμούς με τα παιδιά. Οι νέες ελαστικές εργασιακές σχέσεις επιβαρύνουν την κατάσταση.

Η σχολική στέγη παραμένει ως χρόνιο πρόβλημα και οξύνεται, αποδεικνύοντας ότι η δημόσια εκπαίδευση είναι εγκαταλελειμμένη δεκαετίες και όχι μόνο τώρα με την κρίση.

Η διπλοβάρδια ζει και βασιλεύει στην Πολίχνη, στο Δήμο Θεσσαλονίκης, στην Καλαμαριά. Κρατιέται σε πρωινό κύκλο ο Εύοσμος, η Ευκαρπία και άλλες περιοχές, όπου στοιβάζονται οι μαθητές στα υπόγεια όπως το διαπολιτισμικό, το 3ο ΓΕΛ Ευόσμου. Στο Κορδελιό έχουν κάνει αίθουσες τις τουαλέτες.

Το Κράτος ξοδεύει για ενοίκια πάνω από 300 χιλ ευρώ μηνιαίως μόνο για την περιοχή της Θεσσαλονίκης σε  κτίρια όπως το Γυμνάσιο Δρυμού, το Λύκειο Θέρμης κ.ά. Πληρώνουμε έτσι μια πολιτική «ανάπτυξης» που δε διασφάλιζε, τα οικόπεδα αλλά τα παραχωρούσε στους εργολάβους. Ενώ πολλά από αυτά που είναι χαρακτηρισμένα, θα τα αποχαρακτηρίσουν, αφήνοντας το πρόβλημα να το λύσουν οι ιδιώτες με ΣΔΙΤ και ιδιωτική  εκπαίδευση.

Οι Μαθητές, στα περισσότερα σχολεία, στοιβάζονται κατά 30 και πλέον, στις τάξεις. Στο Πολυκλαδικό της Νεάπολης και στα Λύκεια, στην Ευκαρπία, στον Εύοσμο, στην Σίνδο, στο Χορτιάτη που παραλίγο να γίνει κλήρωση για 12 μαθητές, αν θα φύγουν, αλλά τελικά το απέφυγαν με προσθήκη λυόμενων.

Τα τελευταία χρόνια η πολιτική του Ψωμιάδη ήταν να γεμίζουν οι αυλές με λυόμενες κατασκευές, αντί να χτίζονται σχολεία. Το ίδιο προσανατολισμό είχαν όλοι οι δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Δε διεκδίκησαν χρήματα αγωνιστικά για το χτίσιμο σχολείων, αλλά συμφώνησαν να δοθούν τα 6,7 δις, άτοκα, μέσα σε 8 χρόνια, αντί για τα 9 δις, που έπρεπε να είχαν δοθεί στους ΟΤΑ. Στην ΚΕΔΚΕ όλοι τους, ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ, έχουν σοβαρότατες ευθύνες, γιατί ζήτησαν να πάνε τα σχολεία στους Δήμους.

Δεν υπάρχουν ειδικά σχολεία, για να υποδεχτούν τους μαθητές με ειδικές ανάγκες. Πρέπει να σημειώσουμε ότι μόνο το 10 % των παιδιών με ειδικές ανάγκες φοιτά. Τη θέση της κυβέρνησης για την ειδική αγωγή την βλέπουμε στη σχολή Τυφλών που την εγκατέλειψε, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους για μήνες.

Η ταξικότητα της εκπαίδευσης φαίνεται από το γεγονός ότι συνεχώς  αυξάνει το κόστος, ακόμα από τους Παιδικούς σταθμούς, όπου πληρώνονται τροφεία, τα νηπιαγωγεία (όπου συνολικά 60 χιλιάδες νήπια σε όλη τη χώρα οδηγήθηκαν σε ιδιωτικά). Τα φροντιστήρια, οι ξένες γλώσσες, τα βοηθήματα εκτινάζουν το κόστος για την Λαϊκή οικογένεια.

Η Ταξικότητα της εκπαίδευσης φαίνεται από το γεγονός ότι χιλιάδες παιδιά εγκαταλείπουν πρόωρα την εκπαίδευση, σύμφωνα και με την έρευνα ομάδας κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης.

Οι φοιτητές των ΑΕΙ-ΤΕΙ χρειάζονται περίπου 1.000 ευρώ το μήνα, όταν σπουδάζουν σε άλλη πόλη.

Ο ΟΑΕΔ γίνεται παροχή φτηνής και δωρεάν εργασίας μέσα από προγράμματα «Μαθητείας». Το ίδιο σχεδιάζεται και για τα ΙΕΚ. Καταργούν τον ΟΕΕΚ και μεταφέρουν τα ΙΕΚ στην Περιφέρεια. Για να συνδεθούν οι ειδικότητες απ' ευθείας με τις επιχειρήσεις.


Ανορθολογισμός, σκοταδισμός, διαστρέβλωση το περιεχόμενο


Σπάνε το ενιαίο της γνώσης και αρχίζουν να γενικεύουν τη διαφοροποίηση των προγραμμάτων και του περιεχομένου της εκπαίδευσης από σχολείο σε σχολείο και από Δήμο σε Δήμο.

Οι επιχειρήσεις είναι ήδη μέσα στα σχολεία και παρεμβαίνουν με ημερίδες, χορηγίες κ.λπ.

Με τον Καλλικράτη όλα τα παραπάνω θα οξυνθούν στο έπακρο. Ο Καλλικράτης θα επιταχύνει την επιδείνωση για το δημόσιο σχολείο

  • Το κόστος στέγασης θα πολλαπλασιαστεί με τα ΣΔΙΤ και την ιδιωτική εκπαίδευση.
  • Θα μεγαλώσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα γιατί η μείωση του κόστους θα προκαλεί συνεχείς συγχωνεύσεις τμημάτων, σχολείων κάτι που ήδη άρχισε.
  • Θα προχωρήσει την Διαφοροποίηση των προγραμμάτων και του περιεχομένου της εκπαίδευσης για να ετοιμάσει πληθώρα διαφορετικών δεξιοτήτων και γνώσεων εργαζόμενους για να παίρνει στην επιχείρησή του ο κάθε επιχειρηματίας καυτά το πώς ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίοδο.
  • Θα επιταχύνει τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών ήδη με τα 800 ολοήμερα επιχειρείται μαζικά αυτό να συμβεί.
  • Θα γενικεύσει την αμορφωσιά για τα παιδιά των εργαζομένων.
  • Θα βάλει τα σχολεία σε ανταγωνιστική λειτουργία ποιο θα επιβιώσει έναντι των άλλων και θα λειτουργούν σαν αυτόνομες οικονομικές μονάδες. Ήδη το επιχείρησαν με την Αυτοαξιολόγηση των σχολείων.
  • Θα συνδέσει άμεσα τις ανάγκες των επιχειρήσεων με το σχολείο, Θα μπουν οι επιχειρήσεις μαζικά στα σχολεία και θα ολοκληρωθεί το σχολείο της αγοράς.

ΤΙ  ΣΧΟΛΕΙΟ  ΘΕΛΟΥΜΕ


  • Ένα σχολείο κοινό για όλους τους νέους ως τα 18, το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Βασικό Υποχρεωτικό Σχολείο, δημόσιο και δωρεάν για όλους.
  • Δίχρονη υποχρεωτική δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή
  • Σύστημα δημόσιων δωρεάν επαγγελματικών σχολών με σκοπό την εξασφάλιση ουσιαστικής επαγγελματικής μόρφωσης, βασισμένης στα γερά θεμέλια της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης.
  • Ενιαία, δημόσια και δωρεάν Ανώτατη εκπαίδευση
  • Είμαστε αντίθετοι σε οποιαδήποτε μεταβίβαση καθοριστικών αρμοδιοτήτων της εκπαίδευσης όπως διαπαιδαγωγητική λειτουργία και το περιεχόμενο, η χρηματοδότηση, η πρόσληψη και οι εργασιακοί όροι του εκπαιδευτικού προσωπικού, στους Δήμους και την Περιφέρεια και σε φορείς όπως εκκλησία , οργανώσεις και άλλους φορείς.
  • Ζητάμε έκτακτη χρηματοδότηση για τη στοιχειώδη λειτουργία της εκπαίδευσης που δείχνει από τα πρώτα της βήματα στο νέο σχολικό έτος να έχει φρακάρει. Μονιμοποίηση όλων των εκπαιδευτικών που διδάσκουν με ελαστικές σχέσεις εργασίας και των διοριστέων. Άμεση χρηματοδότηση για σχολική στέγη δέσμευση οικοπέδων και χώρων για κτίσιμο σχολείων.
  • Μετακίνηση των μαθητών με ασφάλεια δωρεάν και με την ευθύνη του κράτους.

ΠΩΣ ΤΟ ΚΑΤΑΚΤΑΜΕ το σχολείο που θέλουμε.


Ένα τέτοιο σχολείο θέλουμε για τα παιδιά μας.

Με το φρενάρισμα των αντιδραστικών αλλαγών μέσα από τους αγώνες μας και μέσα από τις εκλογές του Νοέμβρη όπου πρέπει να  πάρουν απάντηση τα κόμματα που θέλουν το σχολείο επιχείρηση δηλ. Ν.Δ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ αλλά και των δυνάμεων του ΣΥΝ που στην ΚΕΔΚΕ ψήφισαν όλες αυτές τις αντιδραστικές αλλαγές για μεταφορά των σχολείων Σε δήμους και περιφέρεια. Με την ισχυροποίηση των συνδυασμών της Λαϊκής συσπείρωσης που θα οργανώσει τους αγώνες του λαού για μια λαϊκή Παιδεία. Με τη δημιουργία μετώπου Εκπαιδευτικών γονιών, μαθητών, φοιτητών (ΜΑΣ) και κοινωνικής συμμαχίας ...;.